agrocrete

Tag: άρθρο

  • Eθνική πολιτική η διασύνδεση τουρισμού και πρωτογενή τομέα*

    Eθνική πολιτική η διασύνδεση τουρισμού και πρωτογενή τομέα*

    * Άρθρο του Νίκου Ηγουμενίδη στο insider.gr
    Ο Νίκος Ηγουμενίδης είναι βουλευτής Ηρακλείου και συντονιστής της ΕΠΕΚΕ Τουρισμού του ΣΥΡΙΖΑ

    Το τελευταίο διάστημα μια «μικρή» θετική είδηση πέρασε μάλλον στα «ψιλά»: Στο πρόσφατο φόρουμ προώθησης κρητικών προϊόντων που πραγματοποιήθηκε στο Ηράκλειο αποτυπώθηκε έντονα αυξημένη κίνηση και προχωρημένες συμφωνίες ανάμεσα σε παραγωγούς και ξενοδόχους της Κρήτης. Η είδηση, η οποία έρχεται από το Επιμελητήριο Ηρακλείου, αναφέρει ότι «κλείστηκαν αρκετές δουλειές» και επομένως μια σειρά από κρητικά προϊόντα, όπως μέλι, τυριά, κρασιά και πλήθος άλλων ντόπιων αγροτικών προϊόντων, θα «εξαχθούν» απευθείας και χωρίς μεσάζοντες στους τουρίστες που θα βρεθούν στα τραπέζια και στα μπουφέ των ξενοδοχείων της Κρήτης. Αυτή η εξέλιξη δεν είναι φυσικά άσχετη με τις εξελίξεις γύρω από τη δυναμική του ελληνικού τουρισμού των τελευταίων δύο ετών.

    Για τον τουρισμό, είναι χαρακτηριστικό ότι οι αφίξεις έφτασαν τα 26 εκατ. το 2015, ενώ το 2016 ο αριθμός των διεθνών αφίξεων ξεπέρασε τα 28 εκατ., εξασφαλίζοντας 2 εκατ. επιπλέον αφίξεις μετά από μια «χρονιά ρεκόρ», ενώ όλες οι ενδείξεις για το 2017 μιλούν για υπέρβαση των 30 εκ. τουριστών. Όπως επίσης έγινε γνωστό, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, η Ελλάδα σκαρφάλωσε τα 2 τελευταία χρόνια 7 θέσεις παραπάνω σχετικά με την ανταγωνιστικότητα του τουριστικού της προϊόντος. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, είναι αυτονόητο ότι ο στόχος δεν είναι απλώς η συγκυριακή αύξηση της δυναμικής, αλλά η εδραίωση και διατήρησή της με το βλέμμα στο μέλλον, με όπλα την εξάντληση όλων των νομοθετικών και άλλων εργαλείων επιμήκυνσης της τουριστικής περιόδου και με σημείο αιχμής τη διασύνδεση του τουρισμού με την παραγωγική ανασυγκρότηση. Γι’ αυτό και η σημερινή Κυβέρνηση «πιέζει» στην κατεύθυνση της διασύνδεσης του τουρισμού με όλες τις παραγωγικές δραστηριότητες και δυνατότητες της χώρας – και η περίπτωση της Κρήτης και της κρητικής παραγωγής και διατροφής μπορεί να αποτελέσει «παράδειγμα-πρότυπο».

    Η αξιοποίηση των ειδικών εδαφο-κλιματικών συνθηκών και τις 4 εποχές του έτους, η ενίσχυση του τουρισμού υπαίθρου και των ειδικών μορφών του, όπως ο αγροτουρισμός, ο οινοτουρισμός, ο τουρισμός «εμπειρίας» και ο γαστρονομικός τουρισμός, προσδίδουν στην Κρήτη ένα πανίσχυρο συγκριτικό πλεονέκτημα, ακόμη και τους τουριστικά «άνυδρους» μήνες. Σε αυτό το πνεύμα ο Πρωθυπουργός κατά την επίσκεψή του στο Ηράκλειο τον περασμένο Δεκέμβρη έδωσε έμφαση στο ότι «προωθήσαμε και υλοποιούμε ήδη στην Κρήτη προγράμματα προβολής της κρητικής διατροφής και προώθησης αγροτικών προϊόντων, συνολικού προϋπολογισμού 9,5 εκ. ευρώ», ενώ πριν λίγες εβδομάδες η Υπουργός Τουρισμού αναφέρθηκε από την Γερμανία στη διασύνδεση του τουρισμού και του αγροτικού τομέα, και στην ανάδειξη του νησιού ως «πρότυπου τουριστικού προορισμού βιώσιμης διατροφής».

    Χωρίς δόσεις πανηγυρισμών, είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι στη σχετική συζήτηση στη Βουλή για τον τουρισμό (Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, 4.4.2017) τονίστηκαν οι τελευταίες κινήσεις στρατηγικού χαρακτήρα για την επιμήκυνση της θερινής τουριστικής περιόδου, με συμφωνίες μέσα από tour-operators και διεθνείς αεροπορικές εταιρίες, που οδήγησαν την έναρξη της περιόδου από το Μάρτιο του 2016 και την ολοκλήρωση της το Νοέμβριο – και με την υποσημείωση ότι «οι περιφέρειες Νοτίου Αιγαίου και Κρήτης, λόγω των ιδανικών κλιματολογικών συνθηκών, ξεκίνησαν άμεσα την επέκταση από το περασμένο έτος».

    Υπό αυτή τη σκοπιά, ο τουρισμός δεν μπορεί να είναι αποκομμένος από την κοινωνική αποτελεσματικότητα, την υπεράσπιση της αξίας της εργασίας, το σεβασμό στο περιβάλλον και φυσικά τον «καθρέφτη» κάθε τόπου στην Ελλάδα, δηλαδή τον Πολιτισμό. Στην εμπροσθοφυλακή πρέπει να βρίσκονται οι εργαζόμενοι, οι επαγγελματίες του τουρισμού, οι κάτοικοι των τοπικών κοινωνιών, οι παραγωγικές και προοδευτικές δυνάμεις της «ατμομηχανής» του τουρισμού στην πατρίδα μας. Γι’ αυτό και η άνθιση και η εμβάθυνση πολιτικών άμβλυνσης της εποχικότητας, με τα στηρίγματα όλου του φάσματος του παραγωγικού τομέα, όχι μόνο τυχαία ή συγκυριακή δεν πρέπει να είναι, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής μας στρατηγικής.

  • Άρθρο Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Βαγγέλη Αποστόλου, στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής»

    Άρθρο Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Βαγγέλη Αποστόλου, στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής»

    Η αλήθεια για τη φέτα και τις συμφωνίες της Ε.Ε. με τρίτες χώρες

    Οι Συμφωνίες της Ε.Ε. με την Νότια Αφρική (SADC), τον Καναδά (CETA) αν και έχουν κλείσει σε επίπεδο κορυφής εδώ και καιρό, εξακολουθούν να είναι στο προσκήνιο της ελληνικής επικαιρότητας λόγω της πρόσφατης προσωρινής έγκρισής τους από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ η κύρωσή τους από τα εθνικά κοινοβούλια των συμβαλλόμενων μερών θα γίνει τα επόμενα χρόνια.

    Κατ΄αρχήν πρόκειται για νομικά δεσμευτικές, διεθνείς συμφωνίες που συνάπτει η Ε.Ε. με τρίτες χώρες και καλύπτουν ένα τεράστιο φάσμα δραστηριοτήτων και πρακτικών, όπως εμπόριο, υπηρεσίες, επενδύσεις κ.ά.,

    Ποια ήταν όμως τα ζητήματα που απασχόλησαν τη χώρα μας για τις συγκεκριμένες συμφωνίες; Οι επιπτώσεις τους στον αγροτικό τομέα.. και κυρίως αυτές που είχαν σχέση με την προστασία των Προϊόντων Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) και Γεωγραφικών Ενδείξεων (ΠΓΕ) και ειδικά με τη φέτα, για τα οποία δεν προβλεπόταν η ίδια προστασία με τα αντίστοιχα προϊόντα των υπολοίπων χωρών της Ε.Ε.

    Ειδικά με τον Καναδά οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το 2009 και μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις, ανακοινώθηκε από τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Barroso και τον Καναδό Πρωθυπουργό κ. Harper, κατά τη συνάντησή τους στις Βρυξέλλες στις 18 Οκτωβρίου του 2013, η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και η επί της αρχής, συμφωνία σε πολιτικό επίπεδο.

    Όσον αφορά στην προστασία της φέτας, αλλά και 4 ακόμη ευρωπαϊκών τυριών, τα οποία ο Καναδάς θεωρούσε ως «κοινές ονομασίες», η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι υπήρξαν ειδικές ρυθμίσεις, ως παρέκκλιση της πλήρους προστασίας, που θα τύχουν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές Γεωγραφικές Ενδείξεις (ΓΕ).

    Η Ελλάδα ενημερώθηκε μετά την ανακοίνωση της πολιτικής συμφωνίας, παρότι είχε προηγηθεί τον ίδιο μήνα συνάντηση του τότε Πρωθυπουργού, κ. Σαμαρά με τον Πρόεδρο της Επιτροπής, κ. Barroso και στα θέματα της συζήτησής τους είχε προταθεί και το θέμα της φέτας (είχε σταλεί σχετικό υλικό από την αρμόδια υπηρεσία). Δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση για το αποτέλεσμα της συζήτησης στο συγκεκριμένο θέμα. Ενδεχομένως λόγω πολιτικής πίεσης να υπήρξε συναίνεση στην ανωτέρω λύση.

    Η τελική μορφή της συμφωνίας SADG (με τη Νότια Αφρική) παρουσιάσθηκε στα Κράτη – μέλη τον Μάρτιο του 2014 και η συμφωνία CETA (με τον Καναδά) τον Οκτώβριο του ίδιου έτους κατά την διάρκεια της Συνόδου Κορυφής Ε.Ε.-Καναδά στην Οτάβα, όταν μάλιστα η χώρα μας ασκούσε την προεδρία της Ε.Ε.

    Πως αντέδρασε η τότε ελληνική κυβέρνηση;

    Στις 24 Σεπτεμβρίου 2014 ο αρμόδιος Υφυπουργός Ανάπτυξης, κ. Ν. Μηταράκης έστειλε επιστολή προς τον Επίτροπο Εμπορίου στην οποία δεν έγινε αναφορά για μη αποδοχή της προτεινόμενης λύσης για την προστασία της φέτας, αλλά μόνο στο ότι υπήρχε προσδοκία για μια πιο φιλόδοξη συμφωνία σε σχέση με την προστασία της Γ.Ε. της φέτας.

    Ο τότε Επίτροπος Εμπορίου έστειλε απαντητική επιστολή τον Οκτώβριο 2014 αναφέροντας ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν ολοκληρωθεί και ότι το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό, δεδομένης της προηγούμενης κατάστασης στον Καναδά. Η εν λόγω απαντητική επιστολή έγινε αποδεκτή χωρίς αντίδραση από την ελληνική πλευρά.

    Το μεγάλο πρόβλημα με τις συμφωνίες αυτές είναι ότι οι συμβαλλόμενες χώρες χρησιμοποιούσαν ήδη, ανενόχλητοι, ονομασίες ελληνικών ΠΟΠ και ΠΓΕ. Στη νοτιοαφρικανική αγορά για παράδειγμα υπάρχουν τουλάχιστον από το 1975 τυριά, που κυκλοφορούν με την ονομασία “φέτα” και ουσιαστικά έχουν δημιουργήσει τη ζήτηση για το συγκεκριμένο τυρί όλα αυτά τα χρόνια. Μάλιστα ένα τέτοιο τυρί από αγελαδινό γάλα, έχει βραβευθεί για τη ποιότητά του σε διαγωνισμό γεύσης το 1995!!!

    Οι συγκεκριμένες συμφωνίες πάσχουν σε δύο βασικά ζητήματα: Πρώτον, δεν απαγορεύουν τη χρήση του όρου «φέτα» σε επιχειρήσεις που διακινούσαν στην εσωτερική αγορά, οποιοδήποτε λευκό τυρί, από αγελαδινό γάλα κυρίως, και το ονόμαζαν «Φέτα». Μπορούν να συνεχίσουν να το πράττουν εις το διηνεκές.
    Δεύτερον, οι επιχειρήσεις που θα ενδιαφερθούν να κυκλοφορήσουν ένα τέτοιο προϊόν στο μέλλον θα μπορούν να το ονομάζουν feta made in Canada ή feta South Africa, αν προέρχεται από αιγοπρόβειο γάλα ή «τύπου Φέτα», «στυλ Φέτα», «είδους Φέτα» κ.λ.π. αν προέρχεται από οποιοδήποτε άλλο γάλα .

    Συνεπώς, παγιωνόταν η κατάχρηση του όρου «φέτα» από όλες τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις δύο χώρες.

    Τι κάναμε εμείς ως Κυβέρνηση ;

    Από τα πρώτα ζητήματα που δώσαμε ιδιαίτερο βάρος με την ανάληψη των καθηκόντων στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων , ήταν η στήριξη της αιγοπροβατοτροφίας . Γι αυτό και στο πρώτο κιόλας Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας, το Μάρτιο του 2015, σε παρέμβασή μου αναφέρθηκα στις συγκεκριμένες συμφωνίες, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτές τόσο από την ελληνική κοινωνία, όσο και από την ελληνικό Κοινοβούλιο.

    Υπήρξαν αλλεπάλληλες συναντήσεις με τον Επίτροπο Γεωργίας κ. Hogan τόσο στα Συμβούλια Γεωργίας, όσο και κατ΄ιδίαν, στις οποίες δηλώναμε ξεκάθαρα ότι τα αποτελέσματα αυτών των συμφωνιών είναι εξαιρετικά δυσμενή για την χώρα μας.

    Η επιμονή αυτή και η διαπραγματευτική αποφασιστικότητα μας έφερε καρπούς σε ένα παιχνίδι που είμαστε μόνοι μας και ήταν από χέρι χαμένο.

    Αποδεχθήκαμε κατ΄αρχήν τη προσωρινή έναρξη της συμφωνίας με την Ν. Αφρική, αφού η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ρητά έλαβε υπόψη τις ανησυχίες της Ελλάδας για τις Γ.Ε. και δεσμεύτηκε να επιτύχει το καλύτερο δυνατό επίπεδο προστασίας στις καταχωρισμένες Γεωγραφικές Ενδείξεις της Ένωσης στις τρέχουσες ή μελλοντικές διαπραγματεύσεις εμπορικών συμφωνιών εντός πέντε (5) ετών από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας ΕΕ – SADC.

    Επίσης, και αυτό είναι πολύ σημαντικό, η Επιτροπή δεσμεύτηκε εντός της μεταβατικής περιόδου να αρχίσει την διαδικασία αναθεώρησης της συμφωνίας, με σκοπό την επίτευξη για όλες τις Γ.Ε. της Ε.Ε. που περιλαμβάνονται σε αυτή, συμπεριλαμβανομένης της «φέτας», του ιδίου επίπεδου προστασίας.

    Δηλαδή με απλά λόγια με τη λήξη της μεταβατικής περιόδου των 5 χρόνων δεν θα χρησιμοποιείται ο όρος φέτα σε κανένα προϊόν της Νότιας Αφρικής. Ανάλογη δέσμευση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπάρχει και για τη CETA με τον Καναδά.

    Οι παραπάνω δεσμεύσεις δεν είναι απλά λόγια, αλλά εμπεριέχονται ως παράρτημα στις συμφωνίες. Ας σημειωθεί, δε, ότι στην τελευταία συνάντηση υπήρξαν κοινές δηλώσεις -δεσμεύσεις και μεταξύ Γερμανίας και Καναδά.

    Ποιο είναι τώρα το κρίσιμο ζήτημα; Χρειάζεται επαγρύπνηση και ανάληψη πρωτοβουλιών, ώστε ο μεταβατικός χρόνος να αξιοποιηθεί για τη μετατροπή της συμφωνίας σε συμφωνία πλήρους προστασίας των αγροτικών μας προϊόντων.

    Δεν πρέπει να χαθεί αυτό που κερδίσαμε και το οποίο ανοίγει το δρόμο για οριστική αποκατάσταση. Μπορεί πριν λίγους μήνες να δημιουργήθηκε ικανός θόρυβος με την στάση της Βαλονίας, ωστόσο εμείς πετύχαμε πολύ περισσότερα και ουσιαστικά.

    Όμως το μεγαλύτερο χρέος για όλους όσους ενδιαφέρονται πραγματικά για την αιγοπροβατοτροφία είναι η στήριξή της για να καλύψει τη μεγάλη ζήτηση που έχουν τα προϊόντα της και ιδιαίτερα η φέτα στις διεθνείς αγορές.

    Πρόκειται για τον… πολιορκητικό κριό που ανοίγει τις διεθνείς αγορές για τα προϊόντα της χώρας μας. Αυτός είναι ο ένας λόγος για τον οποίο έχουμε κάνει στρατηγική επιλογή την ανάπτυξη του κλάδου. Ο άλλος είναι ότι η αιγοπροβατοτροφία ασκείται κατά κανόνα σε ορεινές και μειονεκτικές περιοχές όπου η συγκράτηση του πληθυσμού αποτελεί εθνική ανάγκη.

  • Ξανά στον αγώνα με τους αγρότες*

    Ξανά στον αγώνα με τους αγρότες*

    * του Νότη Μαριά
    Ευρωβουλευτή

    Οι αγρότες μας είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν τη διάλυση της πρωτογενούς παραγωγής και του ελληνικού αγροτικού τομέα, που μεθοδεύεται από την τρόικα. Η έκρηξη οργής του αγροτικού κόσμου, που βλέπει την παραγωγή του –και αυτόν τον χρόνο- να σαπίζει αδιάθετη στα χωράφια και τη γη του να παραμένει υποθηκευμένη στους τραπεζίτες προμηνύει ένα καυτό Φλεβάρη για την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
    Κάθε μέρα πραγματοποιούνται όλο και περισσότερα μπλόκα στη χώρα, με τους αγρότες να διαμαρτύρονται για τις πολιτικές στον αγροτικό τομέα. Τις διαμαρτυρίες των Ελλήνων αγροτών που έχουν βγει στους δρόμους μετέφερα στην Προεδρία της Μάλτας, μιλώντας στις 26/01/2017 ενώπιον της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ζητώντας αλλαγή πολιτικής και λήψη μέτρων προστασίας των Ελλήνων αγροτών.
    Αφού ανέφερα ότι οι φτωχοποιημένοι Έλληνες αγρότες διαμαρτύρονται για την πολιτική λιτότητας και τα μνημονιακά μέτρα, επισήμανα ότι η Ε.Ε. έχει εδώ και χρόνια εγκαταλείψει τις θεμελιώδεις αρχές της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της πάλαι ποτέ ΕΟΚ η οποία στηριζόταν στην αρχή της κοινοτικής προτίμησης η οποία προστάτευε τους αγρότες.
    Για τους λόγους αυτούς, η Ε.Ε. πρέπει να επιστρέψει στην εφαρμογή της αρχής της κοινοτικής προτίμησης στα πλαίσια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) εγκαταλείποντας τον νεοφιλελευθερισμό και την πολιτική του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου για απελευθέρωση των αγορών.
    Επιπλέον, με δεύτερη παρέμβασή μου την ίδια ημέρα, εξέφρασα την πλήρη αντίθεσή μου στην αύξηση των ποσοστώσεων αδασμολόγητης εισαγωγής αγροτικών προϊόντων από την Ουκρανία, τονίζοντας ότι πέραν του αυξημένου κόστους παραγωγής, του πανάκριβου αγροτικού πετρελαίου και των κόκκινων δανείων, τώρα πλέον οι αγρότες έρχονται αντιμέτωποι και με τον αυξημένο ανταγωνισμό λόγω της απελευθέρωσης των αγορών και της αθρόας εισαγωγής στην Ε.Ε. αγροτικών προϊόντων από τρίτες χώρες.
    Εν προκειμένω με τον νέο υπό ψήφιση Κανονισμό-Δώρο για την Ουκρανία επιτρέπεται η αδασμολόγητη εισαγωγή εκατοντάδων χιλιάδων τόνων από μαλακό σιτάρι, καλαμπόκι και κριθάρι. Επιπλέον, στα αδασμολόγητα ουκρανικά προϊόντα περιλαμβάνονται μέλι, μούστος, χυμοί σταφυλιών καθώς και παρασκευασμένες ντομάτες. Ταυτόχρονα, επισήμανα την σημασία άρσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας καθώς οδηγούν σε περαιτέρω οικονομική καταστροφή τους Έλληνες αγρότες.
    Στην συνέχεια, ακολούθησε και νέα τοποθέτησή μου με την οποία κατήγγειλα το όργιο των παράνομων κατασχέσεων των αγροτικών επιδοτήσεων από την Εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες και τους κάθε λογής τοκογλύφους.
    Από την άλλη πλευρά, το βαρύ κύμα κακοκαιρίας που έπληξε την χώρα, άφησε τους αγρότες μας σε ακόμα πιο δραματική κατάσταση. Είναι σίγουρο ότι οι ζημιές κυρίως στα ελαιόδεντρα, αλλά και στα κηπευτικά, τα θερμοκήπια και τα οπωροκηπευτικά είναι τεράστιες. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, οι ζημιές που έχουν υποστεί οι καλλιέργειες αγγίζουν το 90% με τη μεγαλύτερη καταστροφή να έχουν υποστεί τα ελαιόδεντρα και τα εσπεριδοειδή. Οι παραγωγοί μιλούν για σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή στην ελαιοκαλλιέργεια και περιμένουν να λάβουν οδηγίες για τις δηλώσεις αποζημίωσης στον ΕΛΓΑ.
    Στην ίδια και ίσως σε χειρότερη κατάσταση βρίσκονται και οι κτηνοτρόφοι μας, καθώς έχουν καταστραφεί οι καλλιέργειες βίκου, κριθαριού και βρόμης που προόριζαν για την εκτροφή των ζώων τους. Επιπλέον, πολλά ζώα και κυρίως νεογέννητα δεν άντεξαν τις ιδιαίτερες χαμηλές θερμοκρασίες και πέθαναν, ενώ άλλα ζώα που εγκυμονούσαν απέβαλλαν.
    Σε δύο Γραπτές Ερωτήσεις που κατέθεσα επίσης στις 26 Ιανουαρίου 2017 προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναφέρθηκα στις ως άνω εκτεταμένες ζημίες που έχει υποστεί ο αγροτικός και κτηνοτροφικός τομέας στην Ελλάδα, ζητώντας από την Επιτροπή σε συνεργασία με τις αρμόδιες Ελληνικές Αρχές την ολική και άμεση αποζημίωση των πληγέντων Ελλήνων αγροτών και κτηνοτρόφων.
    Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης συνεχίζοντας την πεπατημένη των μνημονιακών προκατόχων της, με την καταστροφική αγροτική πολιτική της, οδηγεί στην παραπέρα εξαθλίωση τους Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους. Το ελάχιστο που οφείλει πλέον να πράξει είναι η άμεση δρομολόγηση των εκτιμήσεων των ζημιών και η καταβολή αποζημιώσεων.
    Οι αγρότες μας είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν στην κυβέρνηση και στην τρόικα να ισοπεδώσουν την αγροτική ζωή του τόπου μας. Και θα υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις τους στους δρόμους και στα μπλόκα, μαζί με όσους πιστεύουμε στο δίκαιο αγώνα τους.»

  • Β.Κεγκέρογλου: Οι αγρότες απαιτούν αλλαγή της καταστροφικής πορείας, απαιτούν αλλαγή πολιτικής

    Β.Κεγκέρογλου: Οι αγρότες απαιτούν αλλαγή της καταστροφικής πορείας, απαιτούν αλλαγή πολιτικής

    Την ώρα που αγρότες και όλοι οι παραγωγικοί και επιστημονικοί φορείς θέτουν ως μεγάλη προτεραιότητα την παραγωγική ανασυγκρότηση με βάση τον Αγροδιατροφικό τομέα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιβάλλει πρωτοφανή υπερφορολόγηση στους αγρότες και στους κτηνοτρόφους.
    Τα άδικα φοροεισπρακτικά μέτρα, σε συνδυασμό με την μεγάλη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, έχουν σαν συνέπεια τον αφανισμό του μικρομεσαίων αγροτών και τη διάλυση του αγροτικού παραγωγικού ιστού, τα προϊόντα του οποίου θα υποκατασταθούν από εισαγωγές.
    Οι παραπάνω πολιτικές επιλογές θα οδηγήσουν σε μείωση της αγροτικής παραγωγής, αφού λόγω της αύξησης του κόστους παραγωγής η ανταγωνιστικότητα των Ελληνικών αγροτικών προϊόντων θα μειωθεί σημαντικά. Με αυτήν την επιλογή είναι φανερό ότι δεν μπορεί να επιτευχθούν οι εθνικοί στόχοι για μείωση του Ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο των αγροτικών προϊόντων και η αύξηση των εξαγωγών.
    Η ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα αποτελεί μονόδρομο για την έξοδο της χώρας από την κρίση και σήμερα είναι όσο ποτέ άλλοτε αναγκαία.
    Οι αγρότες απαιτούν αλλαγή της καταστροφικής πορείας, απαιτούν αλλαγή πολιτικής.
    Σ’ αυτή τη κατεύθυνση, η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, κα Φ.Γεννηματά, προκάλεσε τη συζήτηση στη Βουλή σχετικά με τον πρωτογενή τομέα και τους αγρότες, στην οποία καταθέσαμε δώδεκα προτάσεις ανάπτυξης, προτάσεις που είναι αποτέλεσμα συζήτησης με τον αγροτικό κόσμο και τους φορείς του όλο αυτό το διάστημα.

    Πρόταση πρώτη:

    Ο φόρος εισοδήματος να μειωθεί προοδευτικά, οι ενισχύσεις να είναι ακατάσχετες και αφορολόγητες, ο ΦΠΑ των αγροτικών εφοδίων και εισροών να επανέλθει στο 13%, να καταργηθεί ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στο κρασί και να δοθεί κίνητρο για τη δημιουργία νέων συλλογικών δομών, με την επιστροφή 5 μονάδων ΦΠΑ στους οργανωμένους παραγωγούς.

    Πρόταση δεύτερη:

    Να αποσυνδεθούν οι ασφαλιστικές εισφορές από το φορολογητέο εισόδημα και για να διευκολύνουμε την ανανέωση των παραγωγών, για κάθε ζευγάρι νέων αγροτών τα πέντε πρώτα χρόνια εισφορές θα πληρώνει μόνο ο ένας.

    Πρόταση τρίτη:

    Να παραμείνει ο ΟΓΑ φορέας ασφάλισης των αγροτών, με διαχωρισμό του ταμείου πρόνοιας και αφαίρεση άλλων δαπανών, που δεν ανήκουν στον ΟΓΑ, αλλά τον επιβαρύνουν, και να καθιερωθεί η καθολική επέκταση και εφαρμογή του εργόσημου σε όλους τους αγροεργάτες, που χρησιμοποιούν οι αγρότες, ως ένα ακόμα μέσον ουσιαστικής μείωσης της εισφοροδιαφυγής.

    Πρόταση τέταρτη:

    Αντιμετώπιση των «κόκκινων» δανείων και του πρωτογενούς τομέα, για μια δεύτερη ευκαιρία στους αγρότες και τις επιχειρήσεις του αγροδιατροφικού τομέα και καθιέρωση ακατάσχετου λογαριασμού για τους αγρότες και τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις και επιχειρήσεις.

    Πρόταση πέμπτη:

    Να καθιερωθεί αγροτικό πετρέλαιο, σύμφωνα με την τροπολογία που έχει καταθέσει η Δημοκρατική Συμπαράταξη από τις 3-11-2015, για να μειωθεί έτσι το κόστος ενέργειας, να στηριχθεί η επέκταση των ΑΠΕ στον πρωτογενή τομέα.

    Πρόταση έκτη:

    Να γίνει εφαρμογή ειδικών πολιτικών για την αγροτική γη με διανομή της σε νέους αγρότες και επιστήμονες και να ενισχυθεί η έρευνα και η καινοτομία για στροφή σε ποιοτικά προϊόντα και παραγωγή πολλαπλασιαστικού υλικού.

    Πρόταση έβδομη:

    Ενεργοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών –το αυτονόητο- για να παταχθούν οι παράνομες ελληνοποιήσεις, οι πρακτικές των εναρμονισμένων τιμών και του αθέμιτου ανταγωνισμού και να κλείσει έτσι η ψαλίδα μεταξύ των τιμών στο χωράφι και των τιμών στο ράφι, ώστε να προκύψει όφελος και για τους παραγωγούς αλλά και για τους καταναλωτές.

    Πρόταση όγδοη:

    Για την αξιοποίηση κάθε δυνατότητας της ΚΑΠ και ΚΑΛΠ, για την αλιεία, για την ανάπτυξη της υπαίθρου και της χώρας, πρέπει όχι μόνο να προκηρυχθούν, αλλά και να υλοποιηθούν όλα τα μέτρα του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2015-2020, συνολικού προϋπολογισμού 6 δισεκατομμυρίων που εξασφαλίστηκαν από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

    Πρόταση ένατη:

    Δημιουργία ταμείου (ΕΤΕΑΝ) χρηματοδότησης των επενδύσεων στην παραγωγή, μεταποίηση και εμπορία των αγροτικών προϊόντων.

    Πρόταση δέκατη:

    Να υπάρξει ένα ειδικό πρόγραμμα για την κτηνοτροφία και την πτηνοτροφία, με στόχο την υποκατάσταση των εισαγωγών και την αύξηση των εξαγωγών και να διασυνδεθεί ο πρωτογενής τομέας με τον τουρισμό, για να μπορέσουμε να έχουμε καλύτερη αξιοποίηση της ντόπιας παραγωγής, όπως και προγράμματα στήριξης των εξαγωγών, με ενέργειες προώθησης των αγροτικών προϊόντων, αξιοποιώντας τις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις.

    Πρόταση ενδέκατη:

    Πρέπει να αρθεί το αδιέξοδο στον ΕΛΓΑ. Αποδοχή της τροπολογίας που έχει καταθέσει η Δημοκρατική Συμπαράταξη, επτά φορές μέχρι σήμερα και λύνει το πρόβλημα μετακίνησης του προσωπικού που σήμερα έχει ως αποτέλσμα την καθυστέρηση στην απογραφή των ζημιών και συνακόλουθα την μη έγκαιρη καταβολή των αποζημιώσεων.

    Πρόταση δωδέκατη:

    Εφαρμογή προγραμμάτων κατάρτισης νέων αγροτών και ανέργων σε λειτουργούσες αγροτικές επιχειρήσεις, με χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, για απόκτηση εμπειρίας αλλά και την ενίσχυση όλων των κοινωνικών υποδομών και των υποδομών της παιδείας.

    Η Δημοκρατική Συμπαράταξη και οι πολιτικές δυνάμεις που συμμετέχουν σ’αυτή στήριξαν και στηρίζουν διαχρονικά τους αγρότες και σήμερα είμαστε ο κατεξοχήν συνομιλητής τους, γιατί για μας ο πρωτογενής τομέας έχει προτεραιότητα. Για μας, ο πρωτογενής τομέας αποτελεί βασικό πυλώνα στο νέο παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης, που έχει ανάγκη ο τόπος και πρέπει να βασίζεται σε ποιοτικά ελληνικά προϊόντα.
    Μαζί αλλάξαμε την ύπαιθρο και τη χώρα όλα τα προηγούμενα χρόνια, μαζί θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που ανέκυψαν και δώσουμε και τις νέες μάχες για την σύγχρονη γεωργία, κτηνοτροφία και αλιεία για να βγει επιτέλους η χώρα από την κρίση.

    Με εκτίμηση
    Βασίλης Κεγκέρογλου

  • Επιχειρηματίας αγρότης: Ο αγρότης με όραμα και στόχους

    Επιχειρηματίας αγρότης: Ο αγρότης με όραμα και στόχους

    * του Σπήλιου Καταφυγιώτη
    Γεωπόνου Αγροτικής Οικονομίας – MSc Αγρομετεωρολογίας

    Η «αναβάθμιση» ενός αγρότη σε επιχειρηματία αγρότη δεν είναι κάτι απλό και σίγουρα δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Απαιτεί συνεχή προσπάθεια από τον αρχηγό και τα μέλη της γεωργικής εκμετάλλευσης.

    Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η επιχειρηματικότητα εμπεριέχει ρίσκο. Ειδικά στον αγροτικό τομέα το ρίσκο είναι αρκετά αυξημένο. Πολλοί είναι όμως αυτοί, κυρίως νέοι, που καθημερινά αγωνίζονται να αναπτύξουν μια νέα επιχειρηματική ιδέα στον αγροτικό χώρο παρόλο που απέναντί τους βρίσκεται το ελληνικό κράτος, που όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων ορθώνει ανυπέρβλητα εμπόδια.

    Γεωργική/κτηνοτροφική επιχείρηση: Μια επιχείρηση μέσα σε ένα διαρκώς αβέβαιο περιβάλλον

    γεωργια

    Σε αντίθεση με άλλους επιχειρηματίες, οι οποίοι τουλάχιστον δρουν μέσα σε ένα πιο σταθερό περιβάλλον, τα κέρδη ενός αγρότη επιχειρηματία εξαρτώνται άμεσα από τη «συνεργασία» της φύσης. Ο καιρός μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνει ο χειρότερος εχθρός του αγρότη και να καταστρέψει το σύνολο της παραγωγής του μέσα σε λίγες ώρες.

    Οι καιρικές συνθήκες είναι αυτές που θα  καθορίσουν την ποσότητα αλλά και την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος. Θα εμποδίσουν ή θα ευνοήσουν την εμφάνιση ασθενειών και εχθρών σε καλλιέργειες και ζώα και ταυτόχρονα θα μειώσουν ή θα εκτοξεύσουν το κόστος παραγωγής για την αντιμετώπισή τους.

    Τα τελευταία χρόνια η κλιματική αλλαγή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα έρχονται να προστεθούν στα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει ένας γεωργός/κτηνοτρόφος.

    Σε πρώτη φάση λοιπόν ένας επιχειρηματίας αγρότης είναι αυτός που μπορεί να συνδυάσει με επιτυχία:

    • Τους φυσικούς πόρους (έδαφος, νερό, κλίμα)
    • Το κεφάλαιο ( εγκαταστάσεις, μηχανήματα, δενδρώνες, ζώα, αναλώσιμα υλικά κλπ)
    • Την ανθρώπινη εργασία

    Από το χωράφι στο πιάτο του καταναλωτή

    Είναι γνωστό ότι το ποσοστό κέρδους του παραγωγού στη τελική τιμή ενός προϊόντος ανέρχεται περίπου στο 15-20% και αποτελεί το μικρότερο ποσοστό σε σχέση με αυτά του μεταποιητή και του εμπόρου.

    Ποσοστό στη τιμή καταναλωτή ανά κατηγορία:

    Παραγωγός: 15 – 20 %

    Μεταποιητής: 20 -35 %

    Έμπορος: 35 – 65 %

    Σε δεύτερη φάση, στόχος ενός επιχειρηματία αγρότη πρέπει να είναι η  όσο το δυνατόν καλύτερη προσέγγιση στον καταναλωτή, αποφεύγοντας κάποιους από τους μεσάζοντες. Η τυποποίηση, η μεταποίηση και η πιστοποίηση του προϊόντος αποτελούν προστιθέμενη αξία στο παραγόμενο προϊόν και ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας αγρότης το γνωρίζει καλά.

    Ο επιχειρηματίας αγρότης στοχεύει:

    • Στην παραγωγή αγροτικών προϊόντων σε ανταγωνιστικές τιμές. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να ελέγχει το κόστος παραγωγής αναζητώντας συνεχώς τρόπους μείωσής του.
    • Στη μεταποίηση και τυποποίηση του προϊόντος του εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό μεγαλύτερο εισόδημα και αυτονομία κινήσεων.
    • Στη διασφάλιση σταθερής ποσότητας και ποιότητας. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνει σχέσεις εμπιστοσύνης με εμπόρους και καταναλωτές.
    • Στην «εκμετάλλευση» ευκαιριών η οποία επιτυγχάνεται μόνο εφόσον παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις γύρω από το προϊόν του.
    • Στη δημιουργία νέων καινοτόμων προϊόντων με σκοπό να «ανταμείβει» τον καταναλωτή και να κατακτά νέες αγορές.
    • Στην απευθείας προώθηση του προϊόντος του. Που σημαίνει: Υπογράφει και πιστοποιεί το προϊόν του. Ερευνά τα χαρακτηριστικά των καταναλωτών. Αναζητά νέες αγορές, είτε σε εθνικό είτε σε διεθνές επίπεδο. Μαθαίνει τους νέους σύγχρονους τρόπους προώθησης-προβολής.

    Παρακάτω αναφέρονται οι στόχοι που οφείλει να έχει ο επιχειρηματίας αγρότης κατηγοριοποιημένοι με βάση τους 3 συντελεστές παραγωγής: γεωργική γη, κεφάλαιο και εργασία.

    Γεωργική γη και επιχειρηματίας αγρότης

    γεωργια1

    Στόχοι ενός επιχειρηματία αγρότη είναι:

    Η συγκέντρωση της γεωργικής γης σε λίγα αγροτεμάχια

    Ο πολυτεμαχισμός της γεωργικής γης εκτοξεύει το κόστος παραγωγής και παράλληλα εμποδίζει τη σωστή λειτουργία και τον  προγραμματισμό των εργασιών σε μια γεωργική εκμετάλλευση.

    Αύξηση του μεγέθους της γεωργικής/κτηνοτροφικής εκμετάλλευσης

    Όσο περισσότερο αυξάνεται το μέγεθος μιας γεωργικής εκμετάλλευσης τόσο περισσότερομειώνεται το κόστος παραγωγής ανά μονάδα παραγόμενου προϊόντος. Η επιλογή γειτονικών αγροτεμαχίων (αγορά ή μίσθωση) αποτελεί μια καλή λύση για την μείωση του πολυτεμαχισμού της γεωργικής γης.

    Βελτίωση και προστασία των εδαφών

    Βασικό μέλημα ενός επιχειρηματία αγρότη είναι η διατήρηση σε άριστη κατάσταση του εδάφους. Πρακτικές όπως η αμειψισπορά, η αγρανάπαυση, η ορθολογική χρήση λιπασμάτων και διάφορες άλλες καλλιεργητικές φροντίδες ευνοούν την γονιμότητα του εδάφους, μειώνουν το κόστος παραγωγής και βελτιώνουν την ποσότητα και την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος.

    Αξιοποίηση του συνόλου των εκτάσεων της εκμετάλλευσης

    Ένας επιχειρηματίας αγρότης είναι σε θέση να εκμεταλλεύεται πλήρως κάθε σπιθαμή της γεωργικής του εκμετάλλευσης. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της καλλιέργειες των κατάλληλων φυτών/ποικιλιών, της μεθόδου της συγκαλλιέργειας, την αξιοποίηση των μεταποιητικών μηχανημάτων και αποθηκευτικών χώρων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, τη σωστή εγκατάσταση  φωτοβολταϊκών συστημάτων για αυτονομία σε ενέργεια κλπ.

    Σωστός αρχικός σχεδιασμός και μελέτη πριν την εγκατάσταση της εκμετάλλευσης

    Θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή, κυρίως όσον αφορά τις θερμοκηπιακές και κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις καθώς και τις δενδρώδεις καλλιέργειες, στην αρχική μελέτη και τον σχεδιασμό για την σωστή εγκατάσταση των χώρων παραγωγής. Εγκαταστάσεις όπως πχ αποθήκες, χώροι μεταποίησης-τυποποίησης προϊόντος θα πρέπει να έχουν μελετηθεί σωστά πριν την ανέγερσή τους. Η οποιαδήποτε μελλοντική μετεγκατάσταση λόγω κακού αρχικού σχεδιασμού, θα επιβαρύνει σημαντικά τον προϋπολογισμό της γεωργικής εκμετάλλευσης.

    Κεφάλαιο και επιχειρηματίας αγρότης

    τρακτερ

    Στόχοι ενός επιχειρηματία αγρότη είναι:

    Απόκτηση του αναγκαίου κεφαλαίου και τίποτα περισσότερο

    Ο επιχειρηματίας αγρότης οφείλει να γνωρίζει με ακρίβεια το απαιτούμενο κεφάλαιο για τη κερδοφόρα λειτουργία της γεωργικής του εκμετάλλευσης. Δεν θα πρέπει να παρασύρεται από υπέρμετρο ενθουσιασμό ή τον ανταγωνισμό μεταξύ αγροτών για την απόκτηση π.χ. του ακριβότερου ελκυστήρα.

    Σύγχρονες και επιλεγμένες επενδύσεις

    Ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας αγρότης οφείλει να επενδύει σε νέες τεχνολογίες οι οποίες θα τον βοηθήσουν να μειώσει το κόστος παραγωγής και παράλληλα να αυξήσει την ποσότητα και να βελτιώσει την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος του. Η χρήση τεχνολογικά απαξιωμένων μηχανημάτων προκαλούν σημαντικές επιβαρύνσεις και αυξάνουν το κόστος παραγωγής. Π.χ. Η χρήση ενός απαρχαιωμένου ελκυστήρα αυξάνει το χρόνο εργασίας, το κόστος λειτουργίας και συντήρησης.

    Αξιοποίηση του κάθε συντελεστή παραγωγής στο σύνολό του και μείωση του χρόνου που μένει αδρανής

    Όπως και στην περίπτωση της αξιοποίησης της γεωργικής γης έτσι και εδώ, ο αγρότης πρέπει να μεριμνά έτσι ώστε να μειώνει το χρόνο που μένει αδρανής ένας συντελεστής παραγωγής.Αυτό μπορεί να επιτευχθεί και μέσω της παραγωγής περισσότερων του ενός γεωργικών προϊόντων σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα ή στην μίσθωση σε τρίτους των ανενεργών συντελεστών παραγωγής (γεωργικά μηχανήματα, αποθηκευτικοί χώροι)

    Εργασία και επιχειρηματίας αγρότης

    αγροτης-γυναικα

    Στόχοι ενός επιχειρηματία αγρότη είναι:

    Η πλήρης απασχόληση όλων των μελών της οικογένειας που απασχολούνται στην γεωργική/κτηνοτροφική εκμετάλλευση

    Ο επιχειρηματίας αγρότης θα πρέπει να  κατανέμει σωστά τον χρόνο και τις εργασίες που απαιτούνται τόσο για την παραγωγή όσο και για την μεταποίηση, τυποποίηση και εν τέλει διάθεση του προϊόντος. Όλα τα εργαζόμενα μέλη της οικογένειας θα ήταν καλό να γνωρίζουν όλα τα στάδια από την παραγωγή μέχρι τη διάθεση του προϊόντος και να εξειδικευτούν σε ένα μέρος της παραγωγής π.χ. στην μεταποίηση-τυποποίηση του προϊόντος.

    Επιλογή του κατάλληλου εργατικού δυναμικού

    Η ικανότητα του επιχειρηματία αγρότη στη σωστή επιλογή του εργατικού δυναμικού (γνώση, φυσική κατάσταση, εμπιστοσύνη κλπ) και η κατανομή του στα διάφορα «πόστα» της γεωργικής του επιχείρησης  αποτελεί σημαντική παράμετρο για την εύρυθμη λειτουργία της γεωργικής εκμετάλλευσης.  Επίσης, να γνωρίζει, με βάση την εμπειρία του, τον απαιτούμενο αριθμό μόνιμου και εποχιακού εργατικού δυναμικού για τη σωστή λειτουργία της εκμετάλλευσής του.

    Επιχειρηματίας αγρότης και καταναλωτής

    παιδι

    Ο επιτυχημένος επιχειρηματίας αγρότης οφείλει πάνω από όλα να σέβεται τους ανθρώπους που τον στηρίζουν… Τους καταναλωτές.

    Αυτό φαίνεται από το στάδιο της παραγωγής μέχρι και το στάδιο της προώθησης του προϊόντος.

    • Τηρεί κατά γράμμα τις καλλιεργητικές μεθόδους για ένα ασφαλές και ποιοτικό προϊόν.
    • Μεταποιεί το προϊόν προσέχοντας να μην αλλοιωθούν τα χαρακτηριστικά του.
    • Αναδεικνύει την ποιότητα του προϊόντος του μέσα από τη συσκευασία στην οποία δεν έχει αμελήσει μία σωστή και κατανοητή ετικέτα για τον καταναλωτή.
    • Σέβεται το προϊόν του, το προβάλει με όμορφο τρόπο, επιλέγει ποιοτικούς τρόπους διαφήμισης και τέλος το προωθεί σε επιλεγμένα κανάλια διανομής.

    Στόχος ενός επιτυχημένου επιχειρηματία δεν είναι το άμεσο κέρδος και η «αρπαχτή». Αντίθετα οφείλει να αναπτύξει σχέσεις εμπιστοσύνης με τους καταναλωτές.

    Επιχειρηματίας αγρότης και περιβάλλον

    μελισσα

    Το «εργοστάσιο» ενός επιχειρηματία αγρότη είναι το φυσικό περιβάλλον. Η προστασία του περιβάλλοντος βρίσκεται σχεδόν αποκλειστικά στα δικά του χέρια. Η εφαρμογή ορθών καλλιεργητικών πρακτικών, η προστασία των υδάτων, η σωστή χρήση λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων, αντιβιοτικών, η καλή διαβίωση των εκτρεφόμενων ζώων και η καθημερινή φροντίδα του φυσικού περιβάλλοντος οδηγούν στην αειφορία.

    Η αειφορία οδηγεί στην βιωσιμότητα και κερδοφορία του επιχειρηματία αγρότη.

    ————————-

    Τα χαρακτηριστικά ενός επιχειρηματία

    Τι πρέπει να έχει ένας επιχειρηματίας αγρότης:

    • Όραμα
    • Στόχους
    • Στρατηγική
    • Ικανότητα συνδυασμού των συντελεστών παραγωγής
    • Ικανότητα ανάλυσης των καταστάσεων
    • Ικανότητα πρόβλεψης των αναγκών των καταναλωτών
    • Ικανότητα γρήγορης προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις της κατανάλωσης.
    • Ικανότητα γρήγορης προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες πολιτικές.
    • Ετοιμότητα για ανάληψη κινδύνων
    • Ικανότητα συνεργασίας
    • Ικανότητα διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού της επιχείρησης.
    • Επιθυμία για ανεξαρτησία κινήσεων
    • Επιθυμία για προσωπική επιτυχία
    • Θάρρος και τόλμη
    • Αποφασιστικότητα
    • Υπομονή
    • Διάθεση για σκληρή δουλειά
    • Συναισθηματική σχέση με το αντικείμενο της απασχόλησής του
    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΑΓΡΟBUSINESS

    πηγή: ellinikigeorgia.gr

  • Μπορούν οι γυναίκες της υπαίθρου να γίνουν…επιχειρηματίες;

    Μπορούν οι γυναίκες της υπαίθρου να γίνουν…επιχειρηματίες;

    mkritsotaki

    * της Μελίνας Κριτσωτάκη
    Γεωπόνου Αγροτικής Οικονομίας

    Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, μια επιχείρηση ανήκει σε γυναίκα όταν αυτή κατέχει το μεγαλύτερο μέρος του μετοχικού εταιρικού καφαλαίου και επίσης έχει την ευθύνη για τη λήψη όλων των αποφάσεων σχετικών με την ανάπτυξή της. Στην πραγματικότητα, πολλές επιχειρήσεις είναι μόνο στα χαρτιά για φορολογικούς λόγους στο όνομα μιας γυναίκας, ενώ οι αποφάσεις και όλη η λειτουργία τους ασκείται από τον σύζυγο.
    Κάτι αντίστοιχο παρατηρούμε πως συμβαίνει και στα Χρηματοδοτούμενα Προγράμματα για τη γεωργία και την ύπαιθρο.
    Για ποιους λόγους, όμως, ενώ οι γυναίκες της υπαίθρου έχουν τις ευκαιρίες και τα προσόντα (οι περισσότερες νέες της Ελληνικής περιφέρειας είναι πλέον μορφωμένες) να πρωταγωνιστήσουν στο “επιχειρείν” μένουν πίσω;

    Από διάφορες έρευνες παρατηρούμε πως οι γυναίκες της υπαίθρου ξεκινούν τις δραστηριότητές τους σχετικά αργά ηλικιακά. Συνήθως, αλλά χωρίς αυτό να είναι απόλυτη διαπίστωση, μετά που θα γίνουν μητέρες. Η παρουσία τους είναι σημαντική σε κλάδους όπως η μεταποίηση των προϊόντων πρωτογενούς παραγωγής, ο αγροτουρισμός, η τοπική γαστρονομία και τα προϊόντα οικοτεχνίας.
    Αυτό ερμηνεύεται από το γεγονός ότι η γυναικεία επιχειρηματικότητα γίνεται περισσότερο “από ανάγκη” για βιοπορισμό και για συμπλήρωση του οικογενειακού εισοδήματος.
    Επίσης, προτιμούν την κατεύθυνση της μεταποίησης καθώς είναι ευκολότερο για εκείνες να κερδίσουν την αποδοχή σε αυτό το, περισσότερο “φεμινιστικό”, επιχειρηματικό περιβάλλον.

    Ένα, ακόμη, σημαντικό στοιχείο είναι πως η γυναικεία επιχειρηματικότητα συνδέεται με την προϋπόθεση συνδυασμού του χρόνου στη δουλειά σε σχέση με τις οικογενειακές υποχρεώσεις. Για τις γυναίκες είναι σημαντική η ισορροπία μεταξύ οικονομικών στόχων και προσωπικής – οικογενειακής ζωής. Επιπροσθέτως, το εκπαιδευτικό υπόβαθρο αλλά και η εμπιστοσύνη στον εαυτό τους αποτελούν αποφασιστικούς παράγοντες εκδήλωσης επιχειρηματικής συμπεριφοράς. Ακόμη, παρατηρείται πως η συμπεριφορά των γυναικών επιχειρηματιών ως προς τις πηγές κεφαλαίου για την ίδρυση μιας επιχείρησης είναι διαφορετική από τους άνδρες.
    Οι γυναίκες, συνήθως, βάζουν οι ίδιες τα χρήματα για την ίδρυση της ή προσφεύγουν στο συγγενικό τους περιβάλλον γιατί είναι επιφυλακτικές στο να ρισκάρουν να εξαρτηθούν από ένα τραπεζικό δάνειο. Γενικά, αποφεύγουν τους “μεγάλους” και δύσκολα πραγματοποιήσιμους στόχους ενώ προτιμούν να κάνουν βήματα σταθερά και μικρά κάθε φορά.

    Ανασταλτικοί παράγοντες ενασχόλησης των γυναικών αποτελούν τα στερεότυπα των ρόλων που θέλουν τη γυναίκα στο σπίτι να ασχολείται με την ανατροφή των παιδιών. Επίσης, τις πιο πολλές φορές το οικογενειακό περιβάλλον δεν ενθαρρύνει και αν συνυπάρχουν και όποιου είδους προβλήματα η αυτοπεποίθηση των γυναικών “πέφτει” ακόμη περισσότερο.
    Οι, “κλειστές” κατά κόρον, κοινωνίες είναι επιφυλακτικές στην αποδοχή, τουλάχιστον στο αρχικό χρονικό διάστημα λειτουργίας, της επιχείρησης. Ακόμη, η προσωπική περιουσία των γυναικών είναι συνήθως περιορισμένη και ειδικά τώρα με την οικονομική κρίση δύσκολα χρηματοδοτούν μια επιχειρηματική τους ιδέα φοβούμενες την αποτυχία.

    Σίγουρα η εικόνα της γυναικείας επιχειρηματικότητας στην ύπαιθρο δεν είναι η ιδεατή και σαφώς πρέπει να “στηριχτεί”. Με ποιους τρόπους; Πρώτα απ’ όλα, απαιτείται πρόσθετη εμψύχωση για να συμμετέχουν και να εκδηλώσουν κάποια δραστηριότητα, μιας και νιώθουν περισσότερο πως έχουν επικουρικό ρόλο στο νοικοκυριό. Σε συνεργασία με συμβούλους θα ενδυναμωθούν εσωτερικά και θα κατανοήσουν καλύτερα τις απαιτήσεις της δράσης που τις ενδιαφέρει. Όπως προέκυψε από στοιχεία παλιότερων Leader οι γυναίκες συμμετείχαν ελάχιστα στις Γενικές Συνελεύσεις και τα Διοικητικά Συμβούλια των Τοπικών Ομάδων Δράσης (απουσία πάνω από 50% σε κάποιες περιοχές) όπως και στη διαβούλευση τοπικών προγραμμάτων. Ακόμη, πρέπει οπωσδήποτε να ενισχυθεί η πρόσβαση των γυναικών στην πληροφόρηση και να υπάρξουν οι κατάλληλοι δίαυλοι επικοινωνίας ώστε να φτάνει η πληροφορία απευθείας σε αυτές. Επίσης, τα διάφορα προγράμματα κατάρτισης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να είναι καλά στοχευμένα και να προσφέρουν εκείνες τις γνώσεις που ενισχύουν το επιχειρηματικό πνεύμα βοηθώντας, παράλληλα, τις εκπαιδευόμενες να ξεπερνούν την όποια επιφυλακτικότητα έχουν.

    Επιπροσθέτως, γνώσεις τεχνολογιών πληροφορικής και προβολής – προώθησης στο διαδίκτυο αποτελούν σημαντικά ζητήματα στην ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας. Οι τοπικοί φορείς σε συνεργασία με τα εκπαιδευτικά ιδρύματα οφείλουν να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν τα κατάλληλα εκπαιδευτικά πακέτα ανάλογα με τα χαρακτηριστικά και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε Περιφέρειας. Οι υποδομές συμβουλευτικής σε περιφερειακό επίπεδο πρέπει όχι μόνο απλά να παρακολουθούν αλλά και να παράσχουν πολύτιμες πληροφορίες καθοδήγησης.

    Είναι επιτακτική, για την δημιουργία ανταγωνιστικών και καινοτόμων αγροτικών επιχειρήσεων, η μεταφορά των αποτελεσμάτων της έρευνας που γίνεται στα Πανεπιστήμια στην πραγματική αγροτική παραγωγή και στις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες.
    Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται το δέσιμο μεταξύ της επιστήμης και της κοινωνίας αλλά και κινητοποιούνται όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς (συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών ηγεσιών) να εφαρμόζουν το “συγκεκριμένο” με βάση τα αποτελέσματα της “μελέτης του συγκεκριμένου”.
    Ζητούμενο εξακολουθεί να είναι η απλοποίηση της γραφειοκρατικής διαδικασίας αφού οι χρονοβόρες διαδικασίες λειτουργούν συνήθως αποτρεπτικά για τις γυναίκες, ιδιαίτερα σε εκείνες της κάπως μεγαλύτερης ηλικίας και λιγότερων γνώσεων. Ακόμη και τώρα που η περίοδος που ζούμε δεν είναι και η καλύτερη, αν δεν ρισκάρουμε και δεν προσπαθήσουμε για κάτι καλύτερο, τότε αυτό το καλύτερο που περιμένουμε δεν θα έρθει ποτέ από μόνο του.